و بيشتر آنها ايمان‌آورندهء به حق و مؤمن نبودند . وَإِنَّ رَبَّكَ . . . به درستى كه پروردگار تو اوست غالب كه در انتقام مغلوب نگردد و مهربان است كه بدون استحقاق عذاب نفرمايد . نكته : در نفى ايمان از اكثر ايشان ، شايد اشاره باشد به آن كه اگر بيشتر يا نصف آنها ايمان مىآوردند ، به عذاب مبتلا نمىشدند . قصهء ششم : حضرت لوط عليه السلام [ داستان حضرت لوط ( ع ) و قومش ] ( آيهء 160 ) ( كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ ) تفسير : قوم لوط ، پيغمبران را تكذيب كردند . ( آيهء 161 ) ( إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ) تفسير : زمانى را كه برادر ايشان لوط ( مراد « برادر قبيله‌اى » است چنان كه مكرر مذكور شد و نزد بعضى مفسّران مراد ، اخوّت شفقت است ؛ زيرا ميان حضرت لوط و آن مردم علاقهء نسبى نبود ) گفت : آيا از خداى تعالى در ارتكاب معاصى نمىترسيد . ( آيهء 162 و 163 ) ( إِنّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ * فَاتَّقُواْ اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ ) تفسير : به تحقيق كه من براى شما فرستاده‌اى امينم ؛ يعنى خيرخواه شما مىباشم و غرض من از اين دعوت ، محض هدايت شماست نه غير آن . پس بترسيد از خدا در ترك گوش دادن به نصيحت من ، و مرا در قبول موعظه و ارشاد و هدايت اطاعت كنيد .